U bent hier

Rol van de conservator-restaurator glas

Rol van de conservator-restaurator glas

Heb je nog bijkomende vragen over de zorg voor glas, waarop je het antwoord niet vindt op Depotwijzer.be? Heb je nood aan advies op maat? Bespreek het met een conservator-restaurator glas. 

Aangezien er veel risico’s aan verbonden zijn en er grondige kennis nodig is om de juiste keuzes te kunnen maken, zijn de hieronder opgesomde ingrepen enkel uitvoerbaar door een gekwalificeerd conservator-restaurator.

Maar ook de risico’s van de mens zelf moet in acht genomen worden. Aangezien er met toxische stoffen wordt gewerkt, is het belangrijk om hier ook de nodige kennis in te hebben en hiervoor de nodige maatregelen te kunnen nemen. Een professioneel conservatie-restauratie atelier is nodig.


Nat reinigen

  • Dit brengt risico’s met zich mee en wordt enkel uitgevoerd indien nodig.
  • Het enige moment wanneer er bijna standaard wordt nat gereinigd, is bij de montage. Nadat de plaats van een glasscherf bij het monteren gevonden wordt, worden eerst de breuknaden ontvet met aceton vooraleer deze gemonteerd wordt. Door het veel vastnemen tijdens het puzzelen kan er vet aan de breuknaden aanwezig zijn, en dit kan voor een slechte hechting zorgen bij de verlijming. Indien mogelijk wordt er gewerkt zonder handschoenen (hiervoor heb je een grondige glaskennis voor nodig), vanwege de precisiewerk is het uiterst nodig dat je een goed contact hebt met de glasscherven wat niet altijd haalbaar is met handschoenen).  


Consolideren

  • Soms is consolidatie nodig vooraleer glasscherven worden gehanteerd!
  • De samenstelling van het consolidatiemiddel is niet standaard, hiervoor is ook voldoende kennis van het glas voor nodig.


Monteren

  • Doordat glas transparant is, en de uitdaging ligt bij de breuknaden zo onzichtbaar mogelijk te maken, is precisie bij het monteren van zeer groot belang. De twee fragmenten moeten perfect op elkaar geplaatst worden. Hierdoor wordt er ook vaak met een loupe gewerkt. Hiervoor is veel oefening en geduld voor nodig.
  • Ook de reflectie van het glas zal zichtbaar maken wanneer een glasscherf niet volledig juist geplaatst is (en dus lichtjes van richting anders is) waardoor de reflectie verstoord wordt.
  • Tape kan toegepast worden bij glas, maar is zeker niet altijd zo. Tape kan sporen nalaten die niet terug te draaien zijn. Namelijk het loskomen van origineel materiaal (diverse corrosievormen), wat duidelijk aftekeningen geeft van de stroken tape wat zeer storend is en blijft.


Verlijmen

  • Door het verschil in brekingsindex bij de verschillende soorten glas, is het belangrijk om het glastype te weten en hierbij de juiste lijm bij te kiezen. De brekingsindex van de lijm moet zo veel mogelijk bij de brekingsindex van het glas overeenstemmen. Anders zal er reflectie ontstaan in de breuknaad en zichtbaar worden en dit kan storend zijn.
  • Maar buiten het juist kiezen van de lijm qua brekingsindex moet er ook telkens rekening gehouden worden of de lijm niet sterker is dan de glasscherf. Bij een stressmoment door het bv. te stevig neer te zetten moet de verlijmde breuk lossen i.p.v. dat er een nieuwe breuk ontstaat.
  • Reversibiliteit: het kunnen ontdoen van de restauratie moet mogelijk blijven.
  • Er wordt ook steeds gekeken naar de levensduur van een lijm en of deze inert is (geen bindingen aangaat met het glas zelf.)
  • Vaak wordt er capillair verlijmd, aangezien je met deze methode de tijd kan nemen om eerst perfect het glas te monteren. Eenmaal perfect ga je over tot de verlijming. Maar deze methode is niet altijd mogelijk. Hierbij moet er ook overwogen worden of er geen risico’s bij gepaard gaan, en deze zijn er.


Aanvulling

  • Het is steeds belangrijk om telkens al de mogelijkheden te overlopen van manieren van aanvullen. Waar liggen de risico’s? Is er geen veiligere methode om dezelfde resultaat te behalen?
  • Krimpsterkte is belangrijk om rekening mee te houden. Indien er bv. rechtstreeks wordt aangevuld  kan het zijn dat deze te veel stress meebrengt en nieuwe breuken/barsten doet laten ontstaan.
  • Rechtstreeks aanvullen heeft buiten het veroorzaken van stress ook een zeer grote risico bij lekkage. Namelijk de minste lek in een mal zal ervoor zorgen dat de epoxy uitloopt op het glas en dit is niet altijd direct zichtbaar aangezien deze ongeveer dezelfde brekingsindex heeft als het glas zelf en zeer dun vloeibaar is.
  • Bij aanvullen ligt vaak ook de uitdaging om geen lucht in je mal te krijgen. Hierdoor zal er een luchtbel ontstaan. De richting van het plaatsen van het glas tegenover de lacune (mal) is belangrijk. Dit is ook een risico bij het rechtstreeks aanvullen, dat het glasobject zich moet aanpassen qua richting voor een goede aanvulling zonder lucht.
  • Kleuren kunnen veranderen wanneer de epoxy uithard. Testen op voorhand is nodig. Ook het nabootsen van glasoppervlakken, luchtbellen,… vraagt kennis en kunde.
  • Ook zit de uitdaging, dat de aanvulling steeds herkenbaar is, maar niet opvalt/stoort voor publiek. Het is niet altijd nodig dat het herkenbaar is voor het publiek, maar zeker wel voor de mensen die er mee werken. Het is belangrijk om het origineel materiaal van het aangevulde te kunnen onderscheiden. 
Laatst gewijzigd op 14/02/2018